Πολιτικά Ημερολόγια

Να πω καταρχάς πως ετούτο το κείμενο απευθύνεται σε όσες κι όσους νομίζουν πως εκπροσωπούν τον μέσο «κανονικό» άνθρωπο. Σε αυτούς δηλαδή που αν τους πεις πως είναι ρατσιστές, φασίστες, σεξιστές, ομοφοβικοί, ψυχοπαθείς, μισάνθρωποι, θα σκεφτούν πως   δεν ξέρεις τι λες, το έχεις χαμένο. Αν λοιπόν νομίζετε ότι είστε κανονικοί άνθρωποι, με υγιή ψυχικό κόσμο (μείον κανα δυο τραύματα της παιδικής ηλικίας), με την συνηθισμένη γνώση της ελληνικής γλώσσας (το Λύκειο), τότε απαντήστε μου: μιλάτε πάντα ελληνικά ή υπάρχουν φορές που μουγκρίζετε σαν τον άνθρωπο του Νεάτερνταλ; Ναι, η ερώτηση είναι απλή. Ξέρετε ελληνικά, έχετε λέξεις μέσα στο κεφάλι σας αρκετές για να πείτε   αυτό που επιθυμείτε; Είναι οι λέξεις αυτές κατάλληλες και τις έχετε στην διάθεσή σας όταν είστε θυμωμένη/ος, κουρασμένη/ος, αγανακτισμένη/ος, ή μήπως χάνονται και στην θέση τους μένουν μόνο βωμολοχίες σεξιστικού περιεχομένου, ρατσιστικοί χαρακτηρισμοί κι αφηρημένα παλιόλογα παντός καιρού (π.χ. μ@λ@κ@ς); Ορί...

Ναι, αυτά είναι τα γνωρίσματα που έχουν οι πριγκίπισσες στα παραμύθια, αλλά πως μπορούν να μπουν αυτές οι εικόνες μέσα στο κεφάλι κάποιας και να τυπωθούν τόσο πολύ που όχι σε ένα παρτυ μεταμφιεσμένων την αποκριά,   αλλά στο πάρτι γενεθλίων της στα 32 της να ντυθεί πριγκίπισσα, με τιάρα; Πού είδε τις κατάλληλες εικόνες και πόσες φορές τις είδε ως που να υποδύεται μισο-σοβαρά μισο-αστεία την πριγκίπισσα; Πρώτα από όλα η πριγκίπισσα είναι παντελώς άγνωστο πολιτειακό αξίωμα σε εμάς που ζούμε σήμερα στην χώρα και σε όλους όσους έζησαν στις ΗΠΑ, από όπου νομίζω πως ξεκίνησε αυτό το πανηγύρι. Υπάρχουν χώρες της Ευρώπης που έχουν πριγκίπισσες, εμείς και οι ΗΠΑ πάντως όχι, επομένως δεν έχουμε εικόνες από την καθημερινή μας ενημέρωση που να αναφέρουν την λέξη αυτή, ή να μας δείχνουν πριγκίπισσες, ακριβώς διότι δεν έχουμε βασιλεία. Τα παραμύθια είναι το μέρος που μπορείς να μάθεις γι αυτές, όσα γράφτηκαν πριν εκατοντάδες χρόνια, σε χώρες που είχαν βασιλεία, π.χ. τις σκανδιναβικές, των ...

Είπα πως θέλω να λύσω τα μαλλιά μου και να τρέξω σε ένα λιβάδι με παπαρούνες; Ναι, θα το κάνω, αλλά προς το παρόν πάμε στο δεύτερο μέρος των σεξουαλικών βοηθημάτων. Ας δούμε πως τοποθετούνται στο ζήτημα οι άνθρωποι που τα χρησιμοποιούν,  τι δηλώνουν έμμεσα με την χρήση τους, ή  πώς φαίνεται να βλέπουν τον εαυτό τους, τους άλλους και τα σεξουαλικά βοηθήματα, ανα περίπτωση. Μέρος 2ο η ιδεολογική τοποθέτηση απέναντι στα σεξουαλικά βοηθήματα. Όλες οι πράξεις έχουν ιδεολογικό υπόβαθρο. Σύμφωνα με το συντακτικό, πίσω από κάθε πράξη που γίνεται υπάρχουν 3 στοιχεία, το υποκείμενο που δρα ή πάσχει, το γεγονός της πράξης (το ρήμα) και το αντικείμενο της πράξης που είναι ένας άλλος ή εμείς οι ίδιοι στην περίπτωση που το ρήμα είναι αυτοπαθές, όπως π.χ.  το ρήμα "αυτοϊκανοποιούμαι". Επομένως η ιδεολογική τοποθέτηση απέναντι στα σεξουαλικά βοηθήματα θα πρέπει να εξεταστεί ανάλογα με το ποιος δρα, σε ποιόν, με ποιο τρόπο, ώστε να αποκαλυφθεί εν μέρει η αλήθεια της.  Από όλη ...

Είπα ότι κάποια μέρα θα λύσω τα μαλλιά μου και θα τρέξω σε ένα χωράφι με παπαρούνες; Να, ορίστε, αυτά είναι τα μαλλιά μου. Πάμε στο τελευταίο κομμάτι του κειμένου.  Μέρος 3ο, η πολιτική ανάλυση πάνω στα σεξουαλικά βοηθήματα Είναι δυνατόν ένα τόσο προσωπικό ζήτημα όσο τα σεξουαλικά βοηθήματα να έχει πολιτική πλευρά; Ασφαλώς. Όχι μόνο το σώμα είναι το κατεξοχήν πεδίο άσκησης εξουσίας, αλλά ειδικά η σεξουαλικότητα και η αναπαραγωγικότητα των γυναικών είναι κυρίως πολιτικά ζητήματα. Σε όλες τις εποχές και όλες τις χώρες η πολιτεία αποφασίζει μέχρι ποια ηλικία είσαι παιδί και δεν μπορείς να κάνεις σεξ, με ποιόν μπορείς να κάνεις σεξ και με ποιόν όχι, αν μπορείς να εκπορνευτείς και υπό ποιές προϋποθέσεις, αν μπορείς να αποφύγεις μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Οι νόμοι της πολιτείας είναι απαγορευτικοί πρώτα (όχι αυτό κι όχι εκείνο) και ρυθμιστικοί μετά (ναι, αλλά έτσι). Υποτίθεται ότι η Πολιτεία ενεργεί ψάχνοντας να βρει την χρυσή τομή ανάμεσα στην ικανοποίηση των ελευθεριών του μέσ...

Δεν θέλω να γράψω αυτό το κείμενο, θέλω να λύσω τα μαλλιά μου και να τρέξω σε ένα λιβάδι με παπαρούνες. Κάποια μέρα που θα είμαι ανέμελη, θα το κάνω, μέχρι τότε όμως ας συγκεντρωθώ σε αυτό το γραπτό. Αφορμή για το κείμενό μου στάθηκε ένα δισέλιδο αφιέρωμα περιοδικού  υγείας και γυμναστικής στα σεξουαλικά βοηθήματα. Το περιοδικό το αγόραζα πολλά χρόνια, μέχρι που πέρσι μέτρησα τις σελίδες του, βρήκα 31 με ύλη και 109 με διαφημίσεις, οπότε το σταμάτησα. Το ξαναγόρασα εφέτος κι ήταν μεγάλη έκπληξη να βρω στην αρχή του σχεδόν, στην σελίδα 26 το δισέλιδο αφιέρωμα. Δεν είχα ποτέ σκεφτεί ότι τα sex toys είναι κάτι τόσο συνηθισμένο ώστε να μπαίνουν σε περιοδικά ευρείας κατανάλωσης για τις γυναίκες πρωτίστως, αλλά και ίσως για όλη την οικογένεια , τώρα όμως που το διαπιστώνω θα εξετάσω αυτό το αφιέρωμα μέσα από 3 πρίσματα: 1) την μεριά του αναγνώστη-καταναλωτή που ενημερώνεται, 2) την ιδεολογική τοποθέτηση πίσω από την χρήση σεξουαλικών βοηθημάτων και 3) την συνολική πολιτική πλευρά...