Πολιτικά Ημερολόγια

"Προς τα έξω, προς την πόλη, το γήπεδο επιδεικνύει ένα τοίχο χωρίς ζωή. Προς τα μέσα, δημιουργεί ένα τοίχο από ανθρώπους. Όλοι οι θεατές γυρίζουν την πλάτη τους στην πόλη. Έχουν αποσπαστεί από το συγκρότημα της πόλης, από τους τοίχους της, από τους δρόμους της. Όσο παραμένουν μέσα στο γήπεδο, δεν σκοτίζονται για τίποτα από όσα συμβαίνουν στην πόλη. Αφήνουν εκεί πίσω την ζωή τους, τις σχέσεις τους, τους κανόνες και τις συνήθειές τους. Η συγκέντρωση τους σε μεγάλο αριθμό είναι εξασφαλισμένη, τους έχει δοθεί η υπόσχεση για την συγκίνηση που θα ζήσουν- αλλά υπό μία αποφασιστική προϋπόθεση: η μάζα πρέπει να εκτονωθεί προς τα μέσα.  Οι σειρές των καθισμάτων είναι αμφιθεατρικές ώστε να βλέπουν όλοι τι συμβαίνει κάτω. Αυτό όμως έχει σαν αποτέλεσμα η μάζα να κάθεται απέναντι από την μάζα. Ο καθένας έχει μπροστά του χιλιάδες ανθρώπους και κεφάλια. Οι λεπτομέρειες που τους ξεχωρίζουν και που τους κάνουν άτομα, δεν διακρίνονται. Όλοι γίνονται πολλοί όμοιο...

Γίνεται πολλή συζήτηση τις τελευταίες μέρες για την επίθεση από ομάδα αντιεξουσιαστών με Μολότοφ και πέτρες στο Α.Τ. Ομόνοιας. Οι αστυνομικοί την επόμενη μέρα, με πρωτοφανή ενεργητικότητα προέβησαν σε μια πολύ "αυθόρμητη" διαμαρτυρία υπέρ της προστασίας της ζωής τους, κρατώντας μάλιστα ένα πανό εξίσου "αυθόρμητο", με τέλεια γραφιστικά από γραφίστα και τέλεια πλαστικοποίηση από επαγγελματία. Τα άρθρα των εφημερίδων με πηχυαίους τίτλους "Ήθελαν νεκρό αστυνομικό" απευθύνονται στον μέσο φυσιολογικό άνθρωπο ο οποίος δεν θέλει νεκρό κανένα, πιο πολύ όμως σε εκείνους που δεν γνωρίζουν για την προστασία της ζωής ποιών μιλάμε. Δεν έχετε καταλάβει ότι δεν μιλάμε για εξίσου φυσιολογικούς ανθρώπους. Μιλάμε γι αυτούς που πρόσφατα συμμετείχαν στην δολοφονία του  Ζακ Κωστόπουλου προσφέροντας του μια δεύτερη κλοτσοπατινάδα ενώ ήταν ήδη βουτηγμένος μέσα στα αίματα, και στην συνέχεια του πέρασαν χειροπέδες ενώ ήταν ήδη νεκρός σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ομοσπονδία...

Διάβασα την επιστολή των συμμαθητών του παιδιού που αυτοκτόνησε το Σάββατο μετά από μακροχόνιο bullying στο σχολείο του (http://www.mononews.gr/today-s-stories/sigklonizi-i-epistoli-ton-filon-tou-15chronou-aftochira-kata-ton-ithikon-aftourgon). Με συγχωρείτε πολύ, είναι αργά, πολύ αργά, το παιδί είναι πεθαμένο. Δεν το ωφελούν οι καταγγελτικές επιστολές μετά θάνατον, τον Βαγγέλη Γιακουμάκη επίσης δεν τον ωφέλησαν τίποτα, είναι κι οι δυό πεθαμένοι, η δικιά τους ιστορία τέλειωσε. Εξάλλου ο 15χρονος έκανε ο ίδιος καταγγελία στο σημείωμα της αυτοκτονίας του, κατονόμασε τους ηθικούς αυτουργούς κι είπε "εκδικηθείτε τους" όχι "ντροπή τους" όπως λέει η επιστολή των συμμαθητών του. Η ντροπή τι θα ωφελήσει τώρα που όλα τελείωσαν;  Γυρνάει το ποτάμι πίσω;  Οι συμμαθητές του λένε "οι λέξεις πονάνε". Ναι, πονάνε, όχι όλους όμως, μόνο τους ευαίσθητους σαν αυτόν που αυτοκτόνησε. Για τους υπόλοιπους, για τους χοντρόπετσους "κανονικούς" χρειάζον...