Πολιτικά Ημερολόγια

     Επειδή δεν θέλω να σκέφτομαι μόνο τα κακώς κείμενα  και να τα καταγγέλλω, αλλά θέλω επίσης να βρίσκω λύσεις για την διόρθωσή τους, θα σας πω μια πολύ όμορφη ιστορία που συνέβη σε γνωστό μου άτομο, που μόνη της δείχνει τον σωστό δρόμο για την επίλυση του προβλήματος του ρατσισμού.     Εχω μια συνάδερφο που μένει στο Μεταξουργείο, δηλαδή σε μια κακόφημη υποβαθμισμένη περιοχή του κέντρου της Αθήνας. Η συνάδερφος είναι μια γλυκιά ευαίσθητη γυναίκα με ένα πολύ μικρό παιδάκι. Τον περασμένο χρόνο το παιδί της πήγε πρώτη φορά σε δημοτικό παιδικό σταθμό στην περιοχή του σταθμού Λαρίσης. Ο σταθμός ήταν αυτό που λέμε πολυ-πολιτισμικός, παιδιά μεταναστών από διάφορες χώρες και διάφορες θρησκείες. Από την πρώτη μέρα το παιδί γύρισε σπίτι ενθουσιασμένο, η δασκάλα του ήταν πολύ καλή, τα παιδιά ήταν πολύ καλά και υπήρχε ένα παιδί ο Ζοζέφ που όταν του βγήκε το παπούτσι στο παιγνίδι, έβαλε τον πιτσιρίκο να καθίσει σε ένα καρεκλάκι και του το ξανάβαλε. Πήγα...

              Εχετε δει την ταινία "το αριστερό μου πόδι" με τον Ντάνιελ Νταιη Λιούις;  Ο πρωταγωνιστής ήταν ένας ανάπηρος άνθρωπος που κατάφερε να ζήσει μια κανονική ζωή επειδή ζούσε σε μια πολύ φτωχή γειτονιά όπου όλοι έκαναν παρέα με όλους, χωρίς διακρίσεις. Μέχρι ποδόσφαιρο έπαιζε ως παιδί, τον κουβαλούσαν από θέση σε θέση οι συνομίληκοί του στην γειτονιά. Το ίδιο συμβαίνει σήμερα ακόμα στην Παλαιστίνη ας πούμε, σε χώρες της Αφρικής, όλοι ζούν μαζί με όλους τους άλλους.              Οι άνθρωποι με προβλήματα υγείας σωματικά και διανοητικά, δεν έχουν ανάγκη να τους αποκαλούμε "ανθρώπους με ειδικές δεξιότητες" κι άλλες άρες-μάρες-κουκουνάρες που δεν βγάζουν νόημα ούτε στο δικό τους το κεφάλι. Τα ειδικά σχολεία, τα ειδικά οχήματα, είναι μια κάποια βοήθεια αλλά δεν λύνουν το βασικό ζήτημα της αποδοχής τους από το κοινωνικό σύνολο. Χρειάζονται κυρίως έμπρακτη υποστήριξη και συμμετοχ...

Ενα μικρό βίντεο με στιγμιότυπα από το 21ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ που έλαβε χώρα από τις 29/06 έως και τις 01/07/2018 στο Πάρκο Γουδή