Πολιτικά Ημερολόγια

Το ζήτημα είναι πως υπάρχουν πράγματα που για να δημιουργήσεις χρειάζεται χρόνος, δεν φτάνει το τώρα, την αξία τους την παίρνουν από την διάρκεια, το νόημα τους αποκαλύπτεται μέσα από την διάρκεια. Οι ανθρώπινες σχέσεις χρειάζονται χρόνο για να   δημιουργηθούν, κι όσο πιο πολύ διαρκούν τόσο περισσότερο αξίζουν για μας. Ο εαυτός μας για να μας γίνει κατανοητός, για να μπορέσουμε να δομήσουμε κάποιο νόημα γύρω από το γιατί κάνουμε όσα κάνουμε, απαιτεί χρόνο κι ενδοσκόπηση. Η ζωή μας αποκτάει νόημα αν την αναλογιστούμε στην διάρκεια της, αν την σχεδιάσουμε για πολλά χρόνια μετά, αν αναλογιστούμε τι πρέπει να κάνουμε ώστε να περάσουμε όμορφα όσο διαρκεί και στο τέλος της να μας θυμούνται με τον επιθυμητό για εμάς τρόπο.  «Να με θυμούνται» είναι ήδη ο πιο υψηλός ρεαλιστικός στόχος που μπορεί να έχει ο άνθρωπος της υπερμοντέρνας εποχής, ασύλληπτα υψηλός. Γνωρίζουμε ήδη από την προηγούμενη εποχή, την μοντέρνα/νεωτερική πως σε κάτι άλλο εκτός από τα γήινα δεν μπορούμε να...

...είναι κατά την γνώμη μου αυτή εδώ η πράξη.

Έχω  μια εξομολόγηση να κάνω: είμαι γυναίκα και δεν κάνω Παπ-τεστ. Γενικά δεν πηγαίνω σε γιατρούς, αλλά ειδικότερα αποφεύγω τελείως τους γυναικολόγους. Στην δουλειά και σε παρέες, όσες φορές το έχω αναφέρει ξεσηκώνεται κατακραυγή εναντίον μου από τις άλλες γυναίκες κι η φωνή της "κοινής λογικής" υψώνεται κατακρίνοντας την στάση μου. Εμένα φυσικά δεν με νοιάζει, αποφασίζω μόνη μου για το σώμα μου και δεν ρωτάω ποτέ κανένα για όλα όσα αφορούν μόνο εμένα, όμως τα ερωτήματα είναι δύο: 1) από πού κι ως πού υψώνεται αυτή η γενική κατακραυγή;  2) γιατί δεν πηγαίνω σε γυναικολόγους; Η απάντηση και στα δύο ερωτήματα εμπλέκεται με τους αντίθετους πόλους ενός ζητήματος εξουσίας, της εξουσίας που ασκεί πάνω στον άνθρωπο η Ιατρική. Οι γνωστοί μου  μού λένε πως πρέπει να συμμορφωθώ στην εξουσία γιατί δεν είναι εξουσία αλλά το καλό μου, που δεν το βλέπω. Εγώ λέω πως δεν θα συμμορφωθώ και το καλό μου θα το ορίσω μόνη μου. Υποθέτω ότι στο πρώτο ερώτημα, στο πώς δημιουργείται η α...